เด็กข้างห้อง

แม่น้ำของหมาเน่า

พ่อของผมชอบ บอกซ้ำๆมาตั้งแต่เด็กว่า “เวลาเป็นสิ่งมีค่า”

ซึ่งเวลานั้นยังคงไม่เข้าใจและใช้ชีวิตอย่างสับสนเล็กน้อยในช่วงวัยรุ่น  มัวแต่ติดเพื่อน

มีอีกแบบนึงคือเทียบเวลาเป็นแม่น้ำ

น้ำมวลเดิมที่เคยผ่านจุดนั้นแล้ว  ไม่เคยย้อนกลับ

(ยกเว้น ติดบิ๊กแบ็ค)

พ่อพร่ำบอกให้ลูกจงเป็นปลาว่ายทวนกระแสน้ำ

จงอย่าเป็นหมาน้ำลอยน้ำ  ที่ได้แต่นับวันลอยคอ  รอคอย ออกทะเลไป

เป็นการบอกที่โคตรจะงง   กว่าจะเข้าใจและตีความหมายใช้เวลานานเหมือนกัน

เพราะตอนแรกผมเข้าใจว่า  “การว่ายทวนน้ำเท่ากับการอยู่กับที่”  

เหมือนกำลังเดินลง บันไดเลื่อนขึ้นด้วยความเร็วที่เท่ากัน   สรุปคือ   “อยู่กับที่”

ฉะนั้นแล้วเป็นหมาเน่าดีกว่า    อย่างน้อยก็ได้เดินทาง...

ล่าสุดที่ผมได้ยินคำที่เกี่ยวกับเวลา  มาจากศาสดาแอปเปิ้ล

แกให้เวลาในอดีตในช่วงต่างๆ   เป็นจุด   แล้วตัวเราเป็นคนลากเส้นระหว่างจุดนั้นจนถึงปัจจุบัน

คล้ายๆเขียนกราฟชีวิต แต่ไม่บอกอนาคต  มันจะบอกตัวตนในปัจจุบัน

กรรมในชาติที่แล้วเป็นสิ่งไม่มีค่า  อย่าบอกว่าวาสนาไม่ถึง    จงถาม...พยายามพอหรือยัง?

ปล.เมอร์รี่คริสมาสต์    วันอะไรก็ไม่รู้    แต่รู้ว่าประดับไฟสวย   ซานต้าครอสเป็นคนถูกตรึงกางเขนสินะ